Paranoia

Ένας απόμακρος μα τόσο οικείος θαυμασμός Mr Klein Alain Delon - 10ετία 1960 A distant but so close admiration Μια παντός χρόνου εικόνα του Γαλλικού σινεμά Λίγα ονόματα του Ευρωπαικού κινηματογράφου προκάλεσαν τέτοιο θαυμασμό και μυστήριο όσο του Αλέν Ντελόν. Με τα διαπεραστικά του μπλε μάτια, το κομψό παρουσιαστικό και μια παρουσία που γοήτευε τους θεατές για δεκαετίες, ο Ντελόν έγινε κάτι περισσότερο από ηθοποιός, έγινε ένα σύμβολο μιας ατίθασης αρρενωπότητας, πολυκύμαντου χαρακτήρα και κινηματογραφικής τελειότητας.  Η Άνοδος ενός Θρύλου Γεννημένος την 8 Νοέμβρη 1915 στο Σώ, Γαλλίας η διαδρομή του στον κόσμο του κινηματογράφου δεν ήταν καθόλου προβλέψιμη. Μετά την αποστράτευση του από το Γαλλικό Ναυτικό, μπήκε στο σινεμά κατά τύχη. Ό,τι ακολούθησε όμως δεν ήταν εκτός του εξαιρετικού. Οι πρώτες του ταινίες όπως το " Γυμνοί στον ήλιο " (1960), " Ο Ρόκο και τ' αδέλφια του " (1960), κατέδειξαν όχι μόνο την εξαιρετική του εμφάνιση αλλά την βαθειά αισθαντικότητα. Μαγ...

Λαπερουζ - Σπίτι των Τέρψεων Εστιατόριο Λαπερούζ - Παρίσι Lapérouse - Maison des Plaisirs Ο Εμίλ Ζολά, ο Γκυ ντε Μωπασάν, ο Σαρλ Μπωντλέρ, ο Μαρσέλ Προυστ... Τα μεγάλα σαλόνια αντίκρυσαν ακόμη τον Βικτόρ Ουγκό, την Κολέτ όπου εκεί έγραψε τη "Γάτα". Ο Σερζ Γκενσμπούργκ εκεί συνάντησε τη Τζέιν Μπίρκιν, ο Γούντυ Άλεν γύρισε σκηνές από την ταινία " Μεσάνυχτα στο Παρίσι ", ο Όρσον Ουέλς, ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ... Αν οι άνθρωποι των γραμμάτων και του κόσμου γέμιζαν ασφυκτικά τις αίθουσες αυτές, το ίδιο κάνουν και σήμερα όπου μεγάλες προσωπικότητες της μόδας και του κινηματογράφου μετατρέπουν κάθε στιγμή στο Λαπερούζ, σε μια εμπειρία σ' ένα χρόνο από στιγμές φευγαλέες. Εστιατόριο Λαπερούζ, Δεξιά όχθη, Παρίσι 6ο Διαμέρισμα - Λεωφ. (Αποβάθρα) των Μεγάλων Αυγουστίνων 15 /(15, Quai des Grands Augustins) Related [Στο σαλόνι του Προυστ] εδώ Madonna - True Blue La vie au ras du sol - Michèle Laroque

Το μεγάλο Βεφούρ Palais Royal - Βεράντα του Βεφούρ Le grand Véfour Κάτι μεγάλο πάντα προδιαθέτει θετικά - στη περίπτωση ξενοδοχείων και εστιατορίων ακόμη περισσότερο - δηλώνοντας εμμέσως πλην σαφώς τη μεγαλοπρέπεια και την πολυτέλεια. Μια μικρή ταξιδιωτική επισκόπιση χρήσιμη για όποιον ταξιδεύει στο Παρίσι: το εστιατόριο Γκραν Βεφούρ (Le grand Véfour) - Κύρια χαρακτηριστικά: Παρίσι - Palais Royal /Λούβρο 🏛 Ιστορική σημασία - Ιδρυθέν το 1784 ως Café de Chartres , μετονομάστηκε σε Grand Véfour το 1830, υπό τον Jean Véfour , τον πρώτο σεφ-ιδιοκτήτη στην ιστορία της γαλλικής εστίασης. - Αναγνωρίστηκε σαν Ιστορικό Μνημείο, προστατευμένο για την πολιτιστική και ιστορική του αξία. - Η διακόσμηση σε στυλ Directoire με χρυσοποίκιλτες επιφάνειες, καθρέφτες στους τοίχους, βελούδινους καναπέδες και επιγραφές φράσεων από διάσημους θαμώνες: Βοναπάρτης, Ουγκό, Κολέτ, Κοκτώ / (Bonaparte, Victor Hugo, Colette, Jean Cocteau, κλπ.) 👨 Εμβληματική γαστρονομία - Ο Raymond Oliver κέρδισε εκεί τρία αστέ...

Κράτησε τη νύχτα Σε περίπτωση που - μουσική προσαρμογή Νίκος Καρβέλας Μεσογειακή Μούσα - Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας (1906 - 1994) 🎉 Keep the night! Μια νύχτα που όλα ήταν τέλεια: ο χορός, τα εδέσματα που περιέφεραν σε δίσκους τα ευγενέστατα γκαρσόνια, ο διάκοσμος με τα φωτάκια που αντανακλώνταν στις τζαμαρίες της βεράντας απ' όπου μάντευες την ήρεμη θάλασσα που αγκάλιαζε τις λάμψεις της πόλης - όλα γιορταστικά μιας ακόμη νύχτας στη μακριά αλυσσίδα του χρόνου που έφθανε κι αυτός στο τέλος του. Πήρα μπαίνοντας ένα θαυμάσιο Άπερολ με άφθονο πάγο και την απαραίτητη φέτα πορτοκαλιού μέσα σε μια αίθουσα με κόσμο χωρίς να υπάρχει κάποια θέση - πίστεψα πως θα τη βγάζαμε όρθιοι, ωστόσο στο βάθος να ένα ωραίο τραπέζι με πολυθρόνες της βεράντας μπροστά στη συρτή μπαλκονόπορτα. Δίπλα μας η πίστα με το ζευγάρι των τραγουδιστών: ο ένας με καπελάκι, η  άλλη με φοβερό ανισόμακρο φόρεμα με χρυσές αντανακλάσεις από τις παγέτες που ήταν διάσπαρτο. Οι δίσκοι με τα καταπληκτικά ορεκτικά δεν σταματούσ...

Χορευτής ...Ντετέκτιβ Sebastian in Hillman car Lacey Chabert - Will Kemp 💃 The Dancing Detective Υπέροχοι χοροί στη μαγευτική Μάλτα στο κυνήγι του δολοφόνου Στη Μάλτα βρίσκεται δολοφονημένος (μάλλον) ο διευθυντής μεγάλης εταιρείας με αδελφό Γερουσιαστή την παραμονή ενός χορού για τους πιο μεγάλους στην ηλικία ιθύνοντες της εταιρείας του. Το συμβάν θεωρείται μεγάλης σημασίας γι' αυτό στέλλεται σε αποστολή η αξιωματικός Κονστάνς Μπέιλι να εξιχνιάσει την υπόθεση του θανάτου του, με τη βοήθεια της Ιντερπόλ. Ήταν καρδιακό επεισόδιο ή δολοφονία; Κατόπιν οδηγιών, πως θα πρέπει να λάβει μέρος στο διαγωνισμού χορού που διοργανώνει η εταιρεία στη Βαλέτα, η αστυνομικός θα διδαχθεί χορό από τον σπεσιαλίστα χορευτή Σεμπάστιαν Μουρ με τον οποίο θα λάβουν μέρος οι ίδιοι στο διαγωνισμό χορού, για να βρεθούν κοντά στο περιβάλλον του εκλιπόντος ceo της εταιρείας. Εκεί βρίσκεται η γυναίκα του με τους υπόλοιπους υψηλά ιστάμενα στελέχη όπως και η καμαριέρα που πρώτη είδε το νεκρό διευθυντή στο δωμάτι...

Ζαμπέτας "Βίος και Πολιτεία" Γιώργος Ζαμπέτας Βίος και Πολιτεία & η Βρόχα έπιπτε στρέιτ θρου 📓 Zambetas life and music Ο "βίος και η πολιτεία" του Γιώργου Ζαμπέτα είναι ένα οδοιπορικό τόσο του δικού του βίου όσο και του βίου των νεοελλήνων της τελευταίας εξηκονταετίας. Ένα οδοιπορικό που στη διαδρομή του απεικονίζει τον κόσμο της "ψυχαγωγίας" της νύχτας με όλα τα λαμπερά και όλα τα σκοτεινά σημεία του. Έναν κόσμο που ο Γιώργος Ζαμπέτας και οι αληθινοί ρεμπέτες του καιρού του τον ήθελαν όμορφο, ανθρώπινο και ονειρεμένο, μέσα από την αναζήτηση των μουσικών του παρελθόντος, για να μην εκχυδαΐζεται η μουσική του μέλλοντος..." (Σταύρος ΞΑΡΧΑΚΟΣ) "...Εγώ πιστεύω στο στίχο, είμαι στιχοπλόκος και τη μουσική τη θεωρώ σάλτσα. Ο Γιώργος ήταν μουσικός κι απ' αυτή την άποψη είμαστε αντίθετοι. Η μουσική όμως του Ζαμπέτα δεν χρειάζεται τον στίχο. Εκεί είναι που με αναιρεί ο Ζαμπέτας. Μου λέει: "Κοίτα μάγκα, μπορεί να είμαστε φιλαράκια, αλλά εκε...

Ο καιρός περνάει Ήρθε ο καινούργιος χρόνος! Time goes by Η διπλή ταυτότητα του παρόντος Ο καιρός περνάει για όλους και για όλα. Η εποχή του Έλβις είναι πια πολύ μακρινή - όμως και όλα όσα πέρασαν χαρακτηρίζονται μακρινά λίγο μετά το πέρας τους. Το ίδιο συμβαίνει με όλους: Για τα εντόπια συμβάντα ο θάνατος 24/1/ - μια μέρα πριν γραφτούν αυτές οι γραμμές, του "Στρατηγού" Μίμη Δομάζου, τέλος Γενάρη τρέχοντος, συντάραξε όλο το ποδοσφαιρικό φάσμα, καθώς τους συγγενείς, τους φίλους του, τους γείτονες του στους Αμπελόκηπους - η γειτονιά που γεννήθηκε, μεγάλωσε, έγινε ποδοσφαιριστής μέσα από τις αλάνες της εποχής της γειτονιάς όπου βρίσκεται και το γήπεδο του Παναθηναϊκού. Για τα ξένα γεγονότα ορόσημο του 2022 ήταν και η ταινία του Μπαζ Λυρμάν "Έλβις". Ο πρωταγωνιστής Όστιν Μπάτλερ του έμοιαζε αρκετά έως πολύ, θα πουν κάποιοι, έτσι κι αλλιώς, στο ρόλο ήταν πειστικότατος καθώς ερμήνευσε με απαράμιλλη δεξιοτεχνία (πλην όμως κάπως υπερβολικά) την "περσόνα" Έλβις. 🎵 ...

Φατς Ντόμινο Fats Domino Live στο Montreux (1974) 🎹 Fats Domino Όταν ο Φατς Ντόμινο (Antoine Dominique "Fats" Domino) πήγε στο Χίλτον στο Λας Βέγκας στην εναρκτήρια παράσταση του Έλβις στις 31 Ιουλίου 1967 σε ένα ακρoατήριο 2.200 ατόμων, ανέβηκε στη σκηνή να τον συγχαρεί. Στη συνέντευξη τύπου που ακολούθησε την παράσταση ένας δημοσιογράφος ονόμασε τον Έλβις "Ο Βασιλιάς", όμως εκείνος δείχνοντας τον Φατς είπε: " Δεν είμαι εγώ ο Βασιλιάς αλλά εκεί, αυτός είναι ο πραγματικός βασιλιάς του ροκ'ν ρολ ". (Η τελευταία εμφάνιση του Έλβις στο Χίλτον του Λας Βέγκας, ήταν στις 12 Δεκεμβρίου 1976) Επ' ευκαιρία της συνάντησης έβγαλαν μια φωτογραφία μαζί.  Το 2002 δήλωνε ο Φατς: " Είμαι πολύ ευχαριστημένος που συνάντησα τότε τον Έλβις - μου είχε πει πως ζαλίστηκε όταν ήρθε στο Λας Βέγκας. Τον θεωρώ μεγάλο τραγουδιστή μπορεί να τραγουδήσει οποιοδήποτε τραγούδι. Χαίρομαι που βγάλαμε μαζί τη φωτογραφία "... (USA Today 2002, Δεκέμβριος 10) Fats Domino - B...

Πατσίνο vs Γκάσμαν Άρωμα Γυναίκας 1974 Άρωμα Γυναίκας 1992 Pacino vs Gassman Άρωμα Γυναίκας Συχνά ταινίες έχουν ξαναγυρισθεί (remake) λόγω της επιτυχίας της Α΄ ταινίας. Αυτή είναι η περίπτωση της ταινίας "Άρωμα Γυναίκας" (Profumo di donna) του Ιταλού σκηνοθέτη Ντίνο Ρίζι / Dino Risi το 1974. Πρωταγωνίστησαν οι Βιτόριο Γκάσμαν, ως Φάουστο Κόνσολο , Αλεσάντρο Μόμο ως Τζιοβάνι Μπερτάτσι , Αγκοστίνα Μπέλι ως Σάρα. Το ταλέντο του Γκάσμαν έβγαλε έναν απόστρατο στρατιωτικό που δεν βλέπει και ζει με τις αναμνήσεις του κλεισμένος στο σπίτι του πλήρως πειστικό και συγκινητικό συνάμα. Η ταινία γυρίστηκε σε ριμέικ το 1992 από τον Μάρτιν Μπρεστ / Martin Brest , με πρωταγωνιστή τον Αλ Πατσίνο - ταινία που του χάρισε το Όσκαρ Ηθοποιίς Α΄ανδρικού ρόλου το 1992. Μαζί του πρωταγωνίστησαν οι Κρις Ο'Ντόνελ, Γκαμπριέλ Ανυάρ καθώς και ο επίσης τιμηθεις με Όσκαρ (2006, Καπότ ), Φίλιπ Σέυμορ Χόφμαν (γ. 1967 - θ. 2014). Σε απόστση 18 ετών, εσείς ποιον απ' τους δύο που ενσάρκωσαν στην οθόνη τ...