Paranoia

Ο λογοτεχνικός πατέρας του Συρανό Εδμόνδος Ροστάν - της Γαλλικής Ακαδημίας (1868-1918) Εδμόνδος Ροστάν - Cyrano de Bergerac Ο Εδμόνδος Ροστάν ήταν γιος πλούσιου οικονομολόγου - τραπεζίτη της Μασσαλίας. Σε ηλικία 20 ετών έγινε γνωστός με το θεατρικό βωντβίλ έργο του Το κόκκινο γάντι. Η συλλογή ποιημάτων του επίσης Les Musardises, επέτειναν τη φήμη του στους λογοτεχνικούς κύκλους. Τον συνέκριναν ως τεχνοτροπίας ποιητή με τον Βέλγο Μωρίς Μέτερλινκ βλέπε το δράμα του "Μάγερλιγκ". Ήταν γνωστός και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και μόνο από τα δικαιώματα του έργου του Σαντεκλέρ (Chantecler) που παίχτηκε στις ΗΠΑ μπορούσε να κερδίσει μια μικρή περιουσία - αν δεν είχε πεθάνει τόσο νέος. Γνωστά του έργα είναι Les Romanesques" (1894), "La Princess Lomtain" (1895), "La Samaritaine" (1897), "Cyrano de Bergerac" (1897), "Aiglon" (1901) και "Chantecler" (1910). Ήταν μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και τιμηθείς επίσης με το παράσημο τη...

Ο Ταχυδακτυλουργός Jokerman Pablo Picasso - Self-Portrait Pablo Picasso - Brigitte Bardot Μια τράπουλα κρατώ τα φύλλα ανακατεύω με μανία Μετά απ' το μανίκι μου ένα άλλο τραβώ Κορόϊδα! " Μαζί τα Φάγαμε ", γράφει —φωνάζω, Αυτό είν' αλήθεια! Το ακροατήριο χάσκει γελώντας κάποιοι βρίζουν και φτύνουν στο πάτωμα φριχτά. Ανακατεύω ξανά απ' το μπατζάκι μου βγάζω ένα άλλο που λέει " Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα " κάποιοι χάσκουν γελώντας, άλλοι φτύνουνε στο πάτωμα βρίζοντας φριχτά. Ανακατεύω ξανά τώρα απ' το γιλέκο μου βγάζω ένα άλλο που λέει " Η Δημοκρατία εγκαθιδρύθηκε στην Ελλάδα το 1981 " με γράμματα παχιά κάποιοι βρίζουνε και φτύνουν στο πάτωμα άλλοι χάσκουν γελώντας χοντρά. Τώρα απ' το καπέλο μου βγάζω το κλου μου! " Ή μαζί σωζόμαστε ή μαζί μαζί πνιγόμαστε πιασμένοι σφιχτά " άλλοι χάσκουν, άλλοι βρίζουν φτύνοντας στο πάτωμα Είμαι ο γελωτοποιός, ο ταχυδακτυλουργός των μαζών που υποφέρουν και δε μιλούν. ...

Υάκινθος Το Ζουμπούλι 💐 Μόλις το πήρα το ζουμπούλι απ' το κοντινό μου φυτώριο Το χρώμα του, το άρωμα με τράβηξαν κοντά μου να το έχω Nα το θαυμάζω κάθε πρωί η όσφρηση να ευφραίνεται η όραση απ' τη μεθυστική θωριά του "Και πόσο θα κρατήσει;" ρωτώ τον φίλο μου ανθοπώλη "Πολύ καιρό θ' ανθίζει του χρόνου τέτοια εποχή ξανά θα βγάλει λουλούδι" Τι κρίμα που μαράθηκε μέσα σε λίγες μέρες Τώρα μονάχο στέκεται και θλιβερό τα φύλλα του να γέρνει Κάθε φορά που το κοιτώ σκέψεις του στέλνει ο άνεμος "ίσως να ξανανθίσει Ίσως την ομορφιά του ξαναβρεί" στη γλάστρα, στο μπαλκόνι. Φλεβάρης 2021 Πόσο μ’ αρέσουνε οι στίχοι που ‘χουν βαθύ κάτι να πούνε... Σκιρτούν εντός μου πόθοι μύχιοι το μακιγιάζ μου το χαλούνε. Μ’ ένα βιβλίο δραπετεύω από το μικροαστισμό μου. Τανγκό με ήρωες χορεύω- που ζουν απ’ τον ερωτισμό μου. POETRY'S LOVER: της υψηλής...παρα-νόησης Όψεις της πραγματικότητας... 🥀🌷 C' est le temps de l' amour - Françoise Hardy