Paranoia

Live a little, love a little , 1968 A little less conversation (Λιγότερα Λόγια /λιγότερες συζητήσεις) - Η χρυσή εποχή του Έλβις - Πάντως σίγουρα ήταν ακαταμάχητος! Η ταινία αυτή σφραγίζει το τέλος της ενασχόλησης του Έλβις με τον κινηματογράφο καθώς είναι η προτελευταία ταινία που γύρισε στα στούντιο του Hollywood. Σίγουρα δεν βγήκε ευχαριστημένος με το στυλ που υποδύθηκε στην οθόνη - εδώ στο έργο παίζει έναν πλέιμποϊ φωτογράφο, καθώς υπήρξε θαυμαστής των James Dean, Marlo Brando - μάλιστα ο Elias Kazan τον ήθελε να πρωταγωνιστήσει σε δραματική ταινία αλλά πάντα έμπαινε εμπόδιο ο μάνατζερ του Tom Parker, που τον ήθελε κατά προτεραιότητα, τραγουδιστή από το Νότο. Elvis Presley 1963 Elvis Presley, Tom Parker 1968 Ο Elvis Presley στην πλαζ Υπόθεση : Ο φωτογράφος της μόδας Γκρεγκ Νόλαν (Greg Nolan) έχει δύο δουλειές για να μπορεί να ανταπεξέρχεται στη ζωή που θέλει να δείχνει πως κάνει (πολυτελές σπίτι, σπορ αυτοκίνητο, ντύσιμο της μόδας κλπ) στις φιλενάδες του. Όμως τα δύο...

Κεμπάπ με φυστίκι Βραυρώνα - Αττική περισσότερα εδώ Μεγάλη Γέφυρα Βοσπόρου Η Αττική έχει από τα ωραιότερα μέρη της Ελλάδας. Τι να πρωτοαναφέρεις  Τον Φλοίσβο, τ' Αστέρια, το Λαιμό; τις στροφές της Βάρκιζας στην παραλιακή; Προς τα Μεσόγεια μετά το Βενιζέλο, προς Μαρκόπουλο , όλα τα παραλιακά μέρη διεκδικούν κι αυτά δάφνες. Σ' ένα από αυτά συγκεντρώθηκε η παρέα για ψάρι. Κατευθυνθήκαμε προς τα ενωμένα τραπεζάκια δίπλα στη θάλασσα, η βραδιά ήταν άπνοη, ζεστή, στο βάθος λαμπύριζαν τα φώτα από την απέναντι παραλία της Βραυρώνας . Μια ατέλειωτη σειρά σε όλο το μήκος της όρασης μας —σε απόσταση Πόρος - Ερμιονίδα που διασχίζει και ο Γ. Π. με το καγιάκ. Πιο πίσω, μετά τα χαμηλά βουνά, βρίσκεται το Πόρτο Ράφτη. Προβολή Βραυρώνα σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους Παραγγείλαμε ψάρι - φυσικά τσιπούρες πελαγίσιες - δύο, που έφθασαν καθαρισμένες, κάτασπρες, μοσχοβολητές. Χόρτα - Αλμύρες. - Πάντα με ξύδι, τα τρώω, έχω παραγγείλει δική μου μερίδα λέει η Γ. Πατάτες, σαλάτες ντομάτα...

Ούζο Πλωμαρίου Κατερίνα Κούκα - Ρίξε στο κορμί μου σπίρτο - Σύνθεση Γιάννης Σπανός Η βραδιά κυλούσε υπέροχα. Όλοι οι καλεσμένοι ήταν κεφάτοι, συζητούσαν για το που είχε πάει ο καθένας τη βραδιά της παραμονής του νέου έτους. -" Εμείς πήγαμε στην Κούκα " -" Μα εμφανίζεται ;" -" Βέβαια - κι ήταν πολύ καλή! " -" Είπε και τα παλιά; - Το ρίξε σπίρτο να πυρποληθώ, το είπε; " -" Και αυτό! " -" Άλλο ωραίο που έλεγε ήταν το Δεν υπάρχουν άγγελοι σου λέω " -" Ναι όλα τα παλιά τα είπε " -" Και χόρευαν κι όλας; " -" Ναι, χαμός! " Έτσι κυλούσε η βραδιά ώσπου ανέκυψε η γνωστή συζήτηση για την Πετρούλα που λέει τον καιρό στο Star channel. -" Καλή είναι... όταν βγαίνει ανεβαίνει η ακροαματικότητα στα ύψη " -" Μα τι λες τώρα, μπορεί ο ελληνικός λαός να βλέπει αυτά τα αισχρά που κάνει; Τα βλέπουν γιατί η στόχευση είναι στα κατώτερα ένστικτα του ανθρώπου - η εύκολη διασκέδαση, η ευκολία του...

Καλύβια - Αττική (Δήμος Λαγονησίου) Στην κεντρική πλατεία των Καλυβιών εχθές έβρεχε καταρρακτωδώς... Η βροχή είχε σχηματίσει ρυάκια δίπλα στο πεζοδρόμιο. Η ταβέρνα ήταν ούτε άδεια ούτε γεμάτη αυτό που ταίριαζε με την περίσταση... Η παρέα αρκετά πολυπληθής και όλοι παρήγγηλαν κρεατικά όπως γαρδούμπες, κοκορέτσι, φιλέτο, μπιφτέκια, παϊδάκια, γλυκάδια - από σαλάτες χόρτα, ντομάτα, χωριάτικη, από κρασί άσπρο και κόκκινο ντόπιο... καθόλου ξινό το τελευταίο... Ένας, ο ιδιοκτήτης μάλλον, που εξυπηρετούσε, ήταν κλασσικός τύπος Έλληνα παλιού καλοκάγαθου ανθρώπου, με την μακριά άσπρη ποδιά πολύ ευγενής. Όταν του ζητήθηκαν παγάκια, με το χαρακτηριστικό ελληνικό χιούμορ που πλέον έχει εκλείψει γιατί ή όλοι είναι σκυθρωποί ή χαμογελούν τυπικά, έμοιαζε πως δεν έχει αλλά αμέσως λέει πειραχτικά: "θα 'βγω έξω να μαζέψω" με σπινθηροβόλο πηγαίο χιούμορ... Η πρώτη αληθινά κρύα νύχτα του χειμώνα με το θερμόμετρο να έχει πέσει στους επτά βαθμούς έξω, έσβυνε στην άπλετα φωτισμένη φιλόξεν...

Είχε χαλάσει το σίδερο και έπρεπε οπωσδήποτε να σιδερωθεί ένα πουκάμισο γιατί ήμασταν καλεσμένοι. Έτσι αγόρασα καινούργιο - τελευταίου τύπου με ατμό όπως το "stirela" μου τόνισε η καταστηματάρχης φίλη από παλιά. Το πήρα με χαρά αν και (ζεματισμένη) από την αλμυρή τιμή - 40 και ευρώ. Αμέσως, μόλις το παρουσίασα θριαμβευτικά στον άνδρα μου, με συνεχάρη για την αγορά μου. Το πουκάμισο λοιπόν ήταν έτοιμο την επομένη καθώς και κάποια άλλα ρούχα και σεντόνια από μέρες αφημένα στο καλάθι των φρεσκοπλυμένων. " Καταπληκτικό σίδερο " σκεφτόμουν καθώς σιδέρωνα και σε λίγο είχα αποτελειώσει όλα τα ρούχα ενώ ήταν παγιωμένη πεποίθηση πως συχαινόμουν το σιδέρωμα. " Πολύ εύκολα τώρα θα σιδερώνουμε ..." ανακοίνωσα με ενθουσιασμό " ο ατμός βγαίνει μπόλικος και τα ρούχα χωρίς καμμία τσάκιση "... Στο μεταξύ όμως είχα αφήσει το προηγούμενο σίδερο για επιδιόρθωση - " αν γίνεται κι αν δεν θα κοστίσει πολλά ..." είχα πει στην καταστηματάρχη. Όταν πήγα ...