παρανοια

Stillleben mit Lesender und Kirschblüte [Otto MANIGK]

2012-01-25T12:06:00.001+02:00

Το διάβασμα του περιοδικού
Stillleben mit Lesender und Kirschblüte [Otto MANIGK]: Werkverzeichnis-Nr. 278

Ο Ταχυδακτυλουργός

2011-06-30T16:09:00.004+03:00

Μια τράπουλα κρατώ κι ανακατεύω με μανία τα φύλλα
Μετά απ' το μανίκι μου βγάζω ένα που λέει
Κορόϊδα "Μαζί τα Φάγαμε", κι αυτό είν' αλήθεια,
το ακροατήριο χάσκει γελώντας
κάποιοι βρίζουν και φτύνουν στο πάτωμα φριχτά.
Ανακατεύω ξανά
απ' το μπατζάκι μου βγάζω ένα άλλο που λέει
"Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα"
κάποιοι χάσκουν γελώντας,
άλλοι φτύνουνε στο πάτωμα βρίζοντας φριχτά.

Ανακατεύω ξανά
τώρα απ' το γιλέκο μου βγάζω ένα άλλο που λέει
"Η Δημοκρατία εγκαθιδρύθηκε στην Ελλάδα το 1981" με γράμματα παχιά
κάποιοι βρίζουνε και φτύνουν στο πάτωμα
άλλοι χάσκουν γελώντας χοντρά.

Τώρα απ' το καπέλο μου βγάζω το κλου μου!
"Ή μαζί σωζόμαστε ή μαζί μαζί πνιγόμαστε πιασμένοι σφιχτά"
άλλοι χάσκουν, άλλοι βρίζουν φτύνοντας στο πάτωμα
μουγκρίζοντας φριχτά.

Είμαι ο γελωτοποιός,
ο ταχυδακτυλουργός των μαζών που υποφέρουν
και δε μιλούν.
Ο κριτής ενός σκοτεινού παρελθόντος
συνάμα προφήτης ενός ρόδινου μέλλοντος
αυτός που γνωρίζει
επιδέξια την τράπουλα στα χέρια να στριφογυρνά.

Φιγούρες χαρτιών, Βαλέδες και Ντάμες
Ρηγάδες και Άσσους επιδέξια σκεπάζω
με μιας νέας τάξης χαρτιά
ικανά το λαό να χορταίνουν με θεάματα ευτράπελα και ρηχά
Τις τσέπες των ισχυρών να γεμίζουν
με χαρτονομίσματα κολαριστά και βαριά.

Οι δύο όψεις

2010-10-03T14:57:00.004+03:00

Πολλοί άνθρωποι πετάνε διάφορες κουβέντες - έτσι γιατί έχουν αποφασίσει πως δεν τους αρέσει ή τους αρέσει κάτι. Τώρα το γιατί δεν τους αρέσει ή αρέσει αυτό είναι μια άλλη ιστορία - ενδεχομένως μια πικρή ιστορία. Δεν μπορεί ο συνομιλητής τους να καταλάβει πόθεν ορμώμενοι κρίνουν κάτι έτσι ή αλλιώς.
Π.χ. Για τον Picasso θα έλεγαν "Δεν μ' αρέσουν οι ασυναρτησίες που ζωγραφίζει" στη χειρότερη περίπτωση - στη καλίτερη "Δεν μ' αρέσει ο Κυβισμός". Ωστόσο έχουν πέρα για πέρα άδικο. Δεν μπορείς να κρίνεις κανέναν βάσει προσωπικών αρεσκειών ή απαρεσκειών. Αυτό που έχει σημασία είναι αυτό που πιστεύεις εσύ για τον εαυτό σου. Θέλεις να κατηγορείς ή να επαινείς. Η κατηγορία γυρίζει πίσω σ' εκείνον που κατηγορεί. Αυτό είναι δεδομένο.

Από την άλλη δείχνεις άγνοια. Αυτοί που λένε δε μ' αρέσει ο Κυβισμός ας πούμε αγνοούν πως για να φτάσεις κάπου πρέπει να περάσεις από άλλα στάδια. Αυτά δε τα γνωρίζουν - έτσι η κριτική τους είναι και ανυπόστατη και παραπλανητική εκτός από το ότι είναι κακόβουλη.

Δεν χρειάζεται να μου λες σ' αγαπώ

2010-10-03T12:55:00.000+03:00

Από τα ωραιότερα τραγούδια που έχουν γίνει ποτέ. Το να δείχνεις την αγάπη σου είναι από τα ωραιότερα πράγματα που μπορεί κάποιος να κάνει.

Στο Σούπερμαρκετ

2010-10-03T12:32:00.002+03:00

"Το ψυγείο είναι άδειο, δεν έχουμε τίποτε να φάμε" Αυτή η παρατήρηση είναι ένας βραχνάς. Πρέπει να πας στο σούπερ-μάρκετ - κι αυτό είναι εύκολη υπόθεση όταν έχεις τελειώσει κάτι αρχινισμένες δουλειές στο σπίτι (διάφορες τακτοποιήσεις, σιγυρίσματα, πότισμα), έχεις τελειώσει με την ετοιμασία τη δική σου (ντύσιμο κλπ), έχεις βγάλει το σκύλο βόλτα, έχεις έχεις έχεις... Όμως η ερώτηση τι θα φάμε παραμένει μετέωρη - δεν υπάρχει απάντηση γιατί δεν έχεις ψωνίσει.

Αλλά για να ψωνίσεις πρέπει να έχεις κατά νου τι θα μαγειρέψεις - εκτός από το κλασσικό τόαστ ζαμπόν τυρί, πατατάκια. μπύρα. Αλλά για να έχεις αποφασίσει τι θα μαγειρέψεις πρέπει να έχεις το χρόνο να ασχοληθείς κανα δύωρο στην κουζίνα και η κουζίνα είναι περίπλοκη υπόθεση. Αφ' ενός να ετοιμάσεις τα υλικά που προηγουμένως έχεις ψωνίσει (κάποιες έχουν άνθρωπο και τους τα ψωνίζει) μετά ν' ανοίξεις το βιβλίο Συνταγών ή τις τυχόν σημειώσεις σου, μετά ν' ανάψεις το φούρνο ή το μάτι μετά να ετοιμάσεις στη φωτιά το φαγητό παραμένοντας καμμιά ώρα στην κουζίνα. Τέλος να μαζέψεις ό, τι σκεύη έχουν βγει, να τακτοποιήσεις ξανά την κουζίνα.
Πολύς κόσμος λέει πως το αρέσει να μαγειρεύει. Αλήθεια, ψέμμα εκείνος που το λέει το γνωρίζει. Ωστόσο το να πας να ψωνίσεις τρόφιμα ιδίως τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή του φαγητού είναι όπως και να γίνει μπελάς. Όμως υπάρχουν κάποια φαγητά που είναι τόσο νόστιμα αν φυσικά πετύχουν που αξίζει ο κόπος για την ετοιμασία τους. Όπως μουσακάς, κοτόπουλο στο φούρνο με πατάτες, ριζότο με θαλασσινά, σνίτσελ γαλοπούλας με πατάτες τηγανιτές, μπρόκολο σαλάτα, ρωσική σαλάτα, πατάτες βραστές με μαϊντανό, κρεμμύδι, κάπαρη κλπ.

Το Σουπερμάρκετ σήμερα έχει γίνει τόπος όπου θα χαλάσεις χρήματα - χρήματα που πρέπει να εκοικονομούνται. Δεν χρειάζονται ούτε υπερβολές (α να δοκιμάσω κι αυτό) ούτε σπατάλες (δύο καφάσια μπίρες, 6 κρασιά και μια σαμπάνια ή ένα ουίσκυ γιατί το άλλο κοντεύει να τελειώσει). Η εποχή του ΔΝΤ επιβάλει σκληρή λιτότητα - στα Δημοσιονομικά αλλά και στα έξοδα του κάθε σπιτιού. Ωστόσο το αγαπημένο μου ψυγείο που δεν είναι γεμάτο μαγνητάκια στην πρόσοψη αξίζει μια φροντίδα ιδιαίτερη. Διαλεγμένα με προσοχή προϊόντα, μη παχυντικά οπωσδήποτε. Έτσι πολλές φορές μένει άδειο.
Τότε καιρός είναι να σκεφτώ τι θα μαγειρέψουμε σήμερα; Που να είναι αληθινό φαγητό - ας είναι διαλεγμένο από τα μη θερμιδικά σημειωτέον πως ότι φαγητό έχει μακαρόνια από τις 200 θερμίδες που περιέχει κάθε φαγητό περίπου πάει στις 300 και βάλε. Επειδή όμως υπάρχουν φαγητά που σε προτρέπουν να δείξεις τις μαγειρικές σου ικανότητες όπως παστίτσιο, μουσακάς, έστω κάποιες φορές μπορούν να γίνονται. Υπάρχουν σίγουρα όμως άλλα που έχουν τις λογικές θερμίδες και είναι εξ ίσου νόστιμα και χορταστικά όπως κολοκυθάκια γεμιστά αυγολέμονο, ντολμάδες, φρικασέ, μπιφτέκια με σάλτσα ντομάτας κ.α.
Λοιπόν ώρα για σουπερμάρκετ και το μεσημέρι ένα φαγητό εκτός από τα έτοιμα των delivery, μπορεί να είναι κάποιο φτιαγμένο από τα χεράκια σας!

Αγαπημένο μου Κοτόπουλο

2010-09-22T13:01:00.007+03:00

Ένα από τα φαγητά που προτιμώ είναι το κοτόπουλο. Στο φούρνο, ψητό, σουβλάκι, κεμπάπ (σις-κεμπάπ). Όποτε βγω θα παραγγείλω κοτόπουλο. Τελευταία το παρήγγειλα σε ταβέρνα της Βούλας; Σουβλάκι με πιπεριές και ντομάτα με ωραία λεπτή σάλτσα. Ήταν πολύ νόστιμο και ζουμερό.
Στο σπίτι το κάνω ψητό στο γκριλ τηγάνι - γίνεται απίθανο, προς το τέλος το ραντίζω με λίγη γουστερ-σως. Παίρνει χρώμα και μια ιδιαίτερη γεύση. Με σαλάτα ντομάτα και ψητά λαχανικά (πιπεριά, καρότο, κουνουπίδι, μανιτάρια) είναι ένα φαγητό σουπερ νόστιμο, ωφέλιμο, διαιτητικό.

Η συγκάτοικος μου στο Windows Live - Ίριδα Μαρία Snow, που έχει δημοσιεύσει μια ολόκληρη συλλογή από συνταγές, το 'φτιαξε τελευταία στη γάστρα. Μια γάστρα έχω και 'γω στο ντουλάπι της κουζίνας ξεχασμένη. Γκρίζα, με λεπτές άσπρες βούλες,αγορασμένη πριν από χρόνια. Και να τώρα που μου 'δοσε μια ιδέα για μια παραλλαγή που πρέπει να είναι πολύ νόστιμη. Με πατάτες, τρυφερό και εύγεστο να μια ιδέα για φαγητό.

Τώρα αν μετά το ψήσιμο λέω εγώ, το βγάλεις το κοτόπουλο από τη γάστρα, το χωρίσεις και κόψεις το στήθος σε λεπτά φιλετάκια - (εννοείται πως το κοτόπουλο να 'ναι αρκετά μεγάλο) να μια ιδέα για σερβίρισμα σε δείπνο με καλεσμένους στο σπίτι. Μ' ένα ωραίο κρασί μάρκας Παπαϊωάννου Αμπελώνας Chardonnay Κορινθιακός Τοπικός Οίνος βιολογικής γεωργίας (ενδεικτικά) είναι ό,τι πρέπει για να διανθίσεις μια ευχάριστη βραδιά.

Zakynthos - Fior di levante

2010-08-09T09:38:00.006+03:00

Παραλία "Ναυάγιο"

Γαλαζοπράσινα νερά, ψιλή άμμος, βράχοι απόκρημνοι όπου φυτρώνουν τα "μπλαβάκια" όπως εκείνα της βίλλας "Αναδυόμενης" - δεν είναι ούτε ψέμμα ούτε αλήθεια αλλά κάτι που θα μπορούσε να συμβεί σ' ένα ταξίδι στη Ζάκυνθο τη διαμαντόπετρα των Επτανήσων, το Άνθος της Ανατολής.

I want to be...

2010-08-02T13:57:00.004+03:00

Γιορτές Παλιάς Πόλης

2010-08-02T13:07:00.006+03:00

From Xanthi

Ξεκινούν το Σεπτέμβριο οι Γιορτές Παλιάς Πόλης στη Ξάνθη. Η παλιά πόλη είναι ονομαστή για τα αρχοντικά των παλιών καπνεμπόρων που έχουν διατηρηθεί με το πρόγραμμα που πρώτη εκπόνησε η αείμνηστη υπουργός Πολιτισμού του Πασοκ, Μελίνα Μερκούρη.
Απόδειξη αποτελεί το έργο της Νομαρχίας της Ξάνθης, πως οι Έλληνες σέβονται τις μειονότητες αντίθετα με τους Τούρκους που έδιωξαν με παρανοϊκή μανία όλους σχεδόν τους Έλληνες που στη πλειοψηφία τους ήταν γηγενείς και όχι έποικοι και αξίζει έπαινος - όπως και σε όλους τους κατοίκους αυτής της Ακριτικής πόλης πως στη περιοχή συνυπάρχει αρμονικά το Μουσουλμανικό με το ντόπιο στοιχείο.

Ως προς τις φυσικές διακυμάνσεις της περιοχής, όλοι μα όλοι ομολογούν πως η παλιά πόλη της Ξάνθης είναι ένα από τα ωραιότερα αξιοθέατα που διαθέτει η Ελλάδα, έχοντας διατηρήσει και τιμήσει το παραδοσιακό στοιχείο σε όλες του τις εκφάνσεις.
Γεμάτη καφέ, κίνηση και ζωντάνια, η παλιά πόλη προσφέρει στους επισκέπτες της διασκέδαση, φαγητό, περπάτημα - όλα σε τόνους υψηλής αισθητικής και σεβασμού στην παράδοση!

Πεζοδρομήσεις - Μια ανάσα ζωής

2010-06-16T14:39:00.018+03:00

Στο νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου περιλαμβάνεται διάταξη για την πεζοδρόμηση της Λεωφόρου Πανεπστημίου Τέλεια! Καθώς και μονοδρομήσεις των κεντρικών λεωφόρων Πατησίων, Αχαρνών. Έψαξα και για μονοδρομήσεις άλλων λεωφόρων αλλά τίποτα. Θεωρώ πως η Λεωφόρος Αλεξάνδρας είναι πάρα πολύ επιβαρημένη - παραμένοντας ωστόσο μια από τις ωραιότερες - συνάμα πλατύτερες, λεωφόρους της Αθήνας.

Με το άλσος Γκρην Παρκ στην αρχή της, με την πλατεία Αμπελοκήπων στο τέλος της, με τις ωραίες γειτονιές εκατέρωθεν της Νεάπολης και του Γκύζη, με το λόφο του Λυκαβηττού να δεσπόζει σε όλο το μήκος της, θα 'πρεπε να ληφθούν μέτρα εξωραίσεως της - ανάλογα με τη πολεοδομική της δομή, για να αναβαθμιστεί η ποιότητα ζωής - κατοίκων και επαγγελματιών της. Γιατί να μη πεζοδρομηθεί όπως η Πανεπιστημίου; Αγορά στο μήκος της με εμπορικά καταστήματα υπάρχει και μάλλον θα ωφεληθεί. Υπάρχουν οι στάσεις μετρό Αμπελόκηποι, Πανόρμου, Βικτώρια. Θα μπορούσε να παραμείνουν οι γραμμές μαζικών συγκοινωνιών για να εξυπηρετείται ο κόσμος και για να έρχονται οι επισκέπτες. Θα έκλεινε βέβαια από την κυκλοφορία αλλά θα μεταβαλόταν σε μια θαυμάσια περιοχή για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της.

Κεμπάπ με φυστίκι

2010-06-15T10:48:00.017+03:00

Η Αττική έχει από τα ωραιότερα μέρη της Ελλάδας. Τι να πρωτοαναφέρεις; Το Φλοίσβο, τ' Αστέρια, το Λαιμό, τις στροφές της Βάρκιζας στην παραλιακή;
Προς τα Μεσόγεια μετά το Βενιζέλο, προς Μαρκόπουλο, όλα τα παραλιακά μέρη διεκδικούν κι αυτά δάφνες.
Σ' ένα από αυτά συγκεντρώθηκε η παρέα για ψάρι. Κατευθυνθήκαμε προς τα ενωμένα τραπεζάκια δίπλα στη θάλασσα, η βραδιά ήταν άπνοη, ζεστή, στο βάθος λαμπύριζαν τα φώτα από την απέναντι παραλία της Βραυρώνας. Μια ατέλειωτη σειρά σε όλο το μήκος της όρασης μας σε απόσταση Πόρος - Ερμιονίδα που διασχίζει και ο Γ. Π. με το καγιάκ. Πιο πίσω, μετά τα χαμηλά βουνά, βρίσκεται το Πόρτο Ράφτη.

Προβολή Βραυρώνα σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Παραγγείλαμε ψάρι - φυσικά τσιπούρες πελαγίσιες - δύο, που έφθασαν καθαρισμένες, κάτασπρες, μοσχοβολητές. Χόρτα - Αλμύρες.
-Πάντα με ξύδι, τα τρώω, έχω παραγγείλει δική μου μερίδα λέει η Γ. Πατάτες, σαλάτες ντομάτα, κρασί από τη ντόπια γη της Μεσογαίας κρασί που πίνεις σα νερό και δε σε χαλάει ποτέ. Δροσερό - δημιουργεί μια χαλάρωση, μια άνεση με τους υπόλοιπους στην παρέα.

Αισθάνθηκα σα να τους γνώριζα από καιρό - το ζευγάρι που είχε φέρει η Γ. Με το που γνωριστήκαμε όπως ήρθε η κουβέντα για τη Κωνσταντινούπολη - ενθουσιασμένοι όλοι με την πόλη αυτή κανονίσαμε να πάμε
-αλλά οι γυναίκες μόνες! λέει η Γιώτα και σύντομα! μιλώντας με ενθουσιασμό για το καταπληκτικό φαγητό της Ίστανμουλ:
-Να φας κεμπάπ παιδί μου εκεί να τρελαθείς απ' τη γεύση.
-Κεμπάπ δηλ κιμάς με μπαχάρια; Έχουμε και μεις εδώ!
-Καμμία σχέση...μπαχάρια; τα πιο φρέσκα, τα πιο γευστικά μόνο εκεί θα βρεις
-Στην Αιγυπτιακή Αγορά;
-Ναι βέβαια...
-Μα τι το εξαιρετικό είχαν; Κρεμμύδι, κίμινο...
-Μη κουράζεσαι, δεν θα το βρεις - γεμιστά με φυστίκι!
-Με φυστίκι; Δεν το πιστεύω...
φωτό πηγή:

Πετρούλα - "Καιρός" για τι πράγμα;

2010-01-02T14:06:00.022+02:00

Η βραδιά κυλούσε υπέροχα. Όλοι οι καλεσμένοι ήταν κεφάτοι, συζητούσαν για το που είχε πάει ο καθένας τη βραδιά της παραμονής του νέου έτους.
-"Εμείς πήγαμε στην Κούκα"
-"Μα εμφανίζεται;"
-"Βέβαια - κι ήταν πολύ καλή!"
-"Είπε και τα παλιά; - Το ρίξε σπίρτο να πυρποληθώ, το είπε;"
-"Και αυτό!"
-"Άλλο ωραίο που έλεγε ήταν το Δεν υπάρχουν άγγελοι σου λέω"
-"Ναι όλα τα παλιά τα είπε" -"Και χόρευαν κι όλας;" -"Ναι, χαμός!"
Έτσι κυλούσε η βραδιά ώσπου ανέκυψε η γνωστή συζήτηση για την Πετρούλα που λέει τον καιρό στο Star channel.
-"Καλή είναι... όταν βγαίνει ανεβαίνει η ακροαματικότητα στα ύψη"
-"Μα τι λες τώρα, μπορεί ο ελληνικός λαός να βλέπει αυτά τα αισχρά που κάνει; Τα βλέπουν γιατί η στόχευση είναι στα κατώτερα ένστικτα του ανθρώπου - η εύκολη διασκέδαση, η ευκολία του να κάθεσαι και να βλέπεις πράγματα που εκ του φυσικού ούτε θα διενοείσο..."
Το ζήτημα με την Πετρούλα είναι όχι η εμφάνισή της αλλά ο τρόπος της. Λέει αυτά που λέει με τρόπο άκρως υπαινικτικό. Αν έλεγε απλώς τον καιρό - έστω μ' αυτό το εμφανισιακό της στυλ δεν θα πείραζε. Εδώ χαλάει η φαεινή ίδέα - διότι εκχυδαίζεται με τα σόκιν υποτίθεται υπονοούμενα που αγγίζουν τα όρια ενός πορνοστάρ θεάματος

-"Να σας πω, κάποιοι θέλουν να μας έχουν αποχαυνωμένους κι αυτή τη ιστορία είναι για να μας κρατούν δέσμιους σε μια νοοτροπία που δεν αφήνει περιθώριο για άλλες ευρύτερες οπτικές"
-"Έστω, ότι βλέπει κανείς αυτό το απαράδεκτο θέαμα - μια Πετρούλα να ακίζεται λάγνα μπροστά στη κάμερα και να λέει τον καιρό..."
-"Ποιός προσέχει τον καιρό, τις θερμοκρασίες, τα καιρικά φαινόμενα - δυσμενή ή όχι. Όλοι βλέπουν την Πετρούλα να κουνιέται λάγνα"
-"Και μετά; Όλα τα άλλα που το θέαμα -αισχρά κατά τους μεν, αστεία κατά τους δε- υπονοεί,, τί γίνεται;" -"Ξυπνάει ένα (φαύλο) ερωτικό ένστικτο - αυτό θα πρέπει να εκτονωθεί κάπως ή όχι;"

Ιδού η συζήτηση - πως μπορεί να παρεκτραπεί μια κουβέντα - βοηθούντος και του οίνου.
Αν αυτό που παρουσιάζει αυτό το κανάλι είναι εποικοδομητικό, αν βοηθάει προς την κατεύθυνση της ενημέρωσης, αν είναι θεμιτό, ποιόν νοιάζει; Να γελάσουμε, να δούμε, να θαυμάσουμε ένα σώμα, ένα πρόσωπο, ένα βλέμμα, μια αμφίεση προκλητική, μαζί με τα πονηρά υπονοούμενα...
-"Είναι στερημένος ο Έλληνας" κάποιος είπε. Άλλο ένα αυθαίερετο συμπέρασμα. Τελικά,

Ζούμε στην εποχή της αυθαιρεσίας, του ψέμματος, της πλαστής - πλαστικής εντύπωσης. Όλα είναι τυλιγμένα σ' ένα πλαστικό ροζ σελοφάν. Για να μη βλέπουμε τις εικόνες ενός κόσμου που είναι πιασμένος στα δίχτυα της πλάνης μιας επίπλαστης, επιφανειακής ευζωίας. Όμως το πρόβλημα της Ελλάδας είναι αλλού: Τα ασύμβατα οικονομικά μεγέθη, η ανεργία, η τσαπατσουλιά, το φίρδην μίγδην των ιδεών. Δεν ξέρει κανείς για που τραβάει, που βρίσκεται σήμερα και που θα βρεθεί αύριο. Ανασφάλεια, αναξιοκρατία. Τέτοιες Πετρούλες είναι ό,τι πρέπει για ένα σύστημα που θέλει να κρατά τον κόσμο ανίδεο, αδαή, - θυσιάζοντας τα πάντα στο βωμό του εύκολου κέρδους.

Στην παρέα έγινε χαμός μετά από το -"Και μετά τι γίνεται;" Κάποιοι αναρωτήθηκαν αν είναι φυσιολογικοί. Κάποιοι άλλοι αισθάνθηκαν ενοχές απέναντι στη γυναίκα τους - που έστω νοερά θα ήθελαν κάτι άλλο, κάποιες σκέφτηκαν πως αν ήταν σαν τη Πετρούλα η ερωτική τους ζωή θα ήταν κάπως διαφορετική, κάποιες άλλες αποφάσισαν να μη τρώνε να γίνουν αδύνατες σαν την Πετρούλα, άρα και πιο επιθυμητές σκέφτηκαν... Και ρωτάει κανείς

-"Και μετά τι γίνεται; Όταν σβύσουν τα φώτα;" Τα φώτα μιας γιορτής που κρατάει όσο να σηκωθούν τα πιάτα από το γιορτινό τραπέζι. Η πνευματική ένδεια, ο αμοραλισμός, εκδικούνται τους υποστηρικτές τους, γιατί πάντα μένουν φτωχότεροι - χάνοντας σταδιακά ένα-ένα, τα ηθικά στηρίγματα που οδηγούν σ' ένα καλύτερο, φωτεινότερο κόσμο. Επιμένουν να ζουν σ' αυτό τον κόσμο.
Το ερώτημα - αμείλικτο καθώς προβάλλει -"Σ' αυτό τον κόσμο θέλουμε να ζούμε;" τους βρίσκει απολύτως σύμφωνους. Κάποιοι όμως δε συμφωνούν. Αυτός ο κόσμος θα 'θελαν ν' αλλάξει. Αλλά ποιός νοιάζεται; Κανένας - κι αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Apples

2009-11-30T12:09:00.000+02:00

POETRY'S LOVER: Κυρίες της υψηλής...παρα-νόησης

2009-11-28T15:34:00.000+02:00

POETRY'S LOVER: Κυρίες της υψηλής...παρα-νόησης
Πόσο μ’ αρέσουνε οι στίχοι
που ‘χουν βαθύ κάτι να πούνε...
Σκιρτούν εντός μου πόθοι μύχιοι
το μακιγιάζ μου το χαλούνε.

Μ’ ένα βιβλίο δραπετεύω
από το μικροαστισμό μου.
Τανγκό με ήρωες χορεύω-
που ζουν απ’ τον ερωτισμό μου.

Οικεία αποξένωση

2009-10-18T13:41:00.001+03:00

Διακόσμηση πάρα πολύ όμορφη - καναπέδες, κουρτίνες, μπιμπελό υψηλού γούστου, γλάστρες με φυτά απομιμήσεις αληθινών - όμως πολύ καλής ποιότητας. Η μουσική μάλλον δεν ακουγόταν γιατί είχε πολύ κόσμο. Καθήσαμε στο τελευταίο όροφο σ' ένα ωραίο ξύλινο μακρόστενο τραπέζι. Η ατμόσφαιρα ήταν πολύ φιλική και μεταξύ των μελών της παρέας μας αλλά και μέσα στο χώρο - από σερβιτόρους μέχρι θαμώνες. Τα φαγητά ήταν πολύ περιποιημένα, οι τιμές λογικές.

Και σε λίγο άρχισε η παράνοια. Δεν υπήρχε περίπτωση να συνεννοηθείς με κανέναν και με τίποτα. Ο Β. είχε ζητήσει μια δεύτερη μπίρα τη στιγμή που ήρθε το φαγητό του και η μπίρα δεν ερχόταν - κατεβήκαμε στον όμορφο κήπο για να καπνίσουμε και εκνευρισμένος από την αναμονή για τη μπίρα, σκεφτόταν να πάει ν' αγοράσει μια από το περίπτερο! Ο διευθύνων έλεγε κάτι ακατανόητα - για τον κόσμο που είχαν και δεν προλάβαιναν, για το διπλανό εστιατόριο που θα 'πρεπε να κατεβάσουν τις τιμές για να γεμίζουν περισσότερο με κόσμο - λίγο πριν είχαμε αναφερθεί στην ακρίβεια που επικρατούσε και ως προς την παρατήρηση μου για τις φθηνές τιμές στο ΙΚΕΑ τόσο στα προϊόντα όσο και στα φαγητά, απαντούσε πως τα φαγητά εκεί είναι χάλια και πως ο καφές δεν πίνεται - "Τι λες τώρα; Θαυμάσιος καφές! Δυνατός, αρωματικός, σε ιδανική θερμοκρασία και μόνο ενάμισυ ευρώ!" του λέω - τα είχα βρει όλα άψογα σε σχέση πάντα με τις χαμηλές τιμές.

Ανεβήκαμε πάλι στο τραπέζι μας και 'κει ξεκίνησε μια συζήτηση τελείως άσχετα για τους Αρβανίτες. Κάπου είχε γραφτεί πως προερχόμαστε - εμείς οι Έλληνες από τους Αρβανίτες. Στην κουβέντα που ακολούθησε ειπώθηκαν -αναφέρω σαν ετικέτες, οι λέξεις - κάθοδος Δωριέων, Αλβανία, Αρχαίοι, σε φράσεις που δε βγάζανε νόημα. Στη συνέχεια ελέχθη κάτι για τον Α. Παπανδρέου - πως κατέστρεψε τη χώρα, μετά για τους Γερμανούς και τα αντίποινα και αν οι Άγγλοι συμμετείχαν στι ανατινάξεις του ΕΛΑΣ και όταν είπα πως συμμετείχαν, ελέχθη πως οι Άγγλοι είχαν φύγει με την εξόριστη κυβέρνηση στη Μέση Ανατολή! Εκείνη την ώρα έφθασαν και τα επιδόρπια - ενώ είμασταν πάλι κάτω και όταν ανεβήκαμε, θαυμάσαμε τη πλούσια γεύση ενός σοκολατένιου γλυκού σερβιρισμένο με άφθονη σως σοκολάτας.

Σε λίγο φθάσανε και τα λικέρ τύπου χωνευτικό λικέρ για μετά το δείπνο. Εκεί βρίσκονταν τρία ωραία μπουκάλια με τα λικέρ - λιμοντσέλο (limoncelo), γκράπα (grappa) (όλα ιδιαίτερα οινοπνευματώδη αλίμονο αν πιεις πάνω από ένα ποτηράκι). Πληρώσαμε σηκωθήκαμε να φύγουμε Όλοι είμασταν πολύ ευχαρστημένοι, είχαμε περάσει ωραία, είμασταν φίλοι που είχαμε καιρό να ιδωθούμε. Η βραδιά είχε κυλήσει ανέμελα, ευχάριστα, οι συζητήσεις είχαν παραμένει στο επίπεδο μιας απλής κουβέντας με φίλους - χωρίς ουσία και ειρμό. Στην επιστροφή θα έχουμε για μια ακόμη φορά πιστέψει, πως μ' αυτές τις δύωρες συναντήσεις τίποτε το ουσιαστικό δεν μπορεί να λεχθεί. Σε κυνηγάει ο θόρυβος, το φαγητό που περιμένεις, η μπίρα που αργεί, δεν ξέρω και 'γω τι άλλο. Η αποκορύφωση της επιπολαιότητας και της ασυνενοησίας.

Η βραδιά είχε τελειώσει, μπήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε πάλι για τις αντίθετες κατευθύνσεις απ' όπου είχαμε συναντηθεί, γνωρίζοντας πως θα έχει απομείνει στα μάτια μας αύριο, ο απόηχος της μέσα σε μια καινούργια μέρα, μια θολή εικόνα - το πρόσωπο του φίλου σου, κάτι που είπες απότομα και μπορεί να τον πείραξε, το ερώτημα που είχε πλανηθεί στο σκοτεινό δρόμο όταν χωρίζατε, "να ξαναβρεθούμε συντόμως", η ευχαρίστηση απλά - του να βρίσκεσαι με φίλους, σ' ένα άνετο οικείο περιβάλλον - έστω με όλα τα προαναφερθέντα.

Και όλο αυτό το σκηνικό συνάδει με τον τίτλο της έκθεσης ζωγραφικής υπό την ενότητα Αστικές Συμπεριφορές (πετυχημένος τίτλος) που θα λάβει χώρα στην Αλεξανδρούπολη τέλη μηνός με αρχές επομένου. Για μια ακόμη φορά είχαμε μοιάσει με 'κείνα τα φυτά στο εστιατόριο, πολύ καλής ποιότητας μεν, αλλά απομιμήσεις των αληθινών. Ωστόσο αληθινά ήταν όλα, μόνο που εμείς μοιάζαμε με απομιμήσεις των εαυτών μας - παρ' όλο που δεν κάναμε τίποτε όλο το βράδυ παρά να είμαστε οι εαυτοί μας.

Και βγαίνει το αδυσώπητο συμπέρασμα πως σ' αυτή την πόλη έχει οριστικά χαθεί η αληθινή επικοινωνία, η ανταλλαγή ιδεών μεταξύ των ανθρώπων της.
Γιατί ο καθένας δρα για τον εαυτό του και μόνο. Έτσι δεν υπάρχει ταύτιση και συνταύτιση. Κι αυτό είναι η εποχή μας "Το μεσουράνημα του Ατομικισμού" που βάλει ενάντια στην διαπροσωπική συνενόηση και σύμπλευση, χώρια με το ξέκομα από τη παιδεία, τη γνώση, την ανανέωση των ιδεών υπό το πρίσμα μιας συνενωτικής προσέγγισης.

Ypsilon

2009-04-14T22:32:00.000+03:00

Καλύβια - μια εύθυμη παρέα

2008-12-28T15:04:00.003+02:00

Στην κεντρική πλατεία των Καλυβιών εχθές έβρεχε καταρρακτωδώς... Η βροχή είχε σχηματίσει ρυάκια δίπλα στο πεζοδρόμιο. Η ταβέρνα ήταν ούτε άδεια ούτε γεμάτη αυτό που ταίριαζε με την περίσταση...
Η παρέα αρκετά πολυπληθής και όλοι παρήγγηλαν κρεατικά όπως γαρδούμπες, κοκορέτσι, φιλέτο, μπιφτέκια, παϊδάκια, γλυκάδια - από σαλάτες χόρτα, ντομάτα, χωριάτικη, από κρασί άσπρο και κόκκινο ντόπιο... καθόλου ξινό το τελευταίο... Ένας, ο ιδιοκτήτης μάλλον, που εξυπηρετούσε, ήταν κλασσικός τύπος Έλληνα παλιού καλοκάγαθου ανθρώπου, με την μακριά άσπρη ποδιά πολύ ευγενής. Όταν του ζητήθηκαν παγάκια, με το χαρακτηριστικό ελληνικό χιούμορ που πλέον έχει εκλείψει γιατί ή όλοι είναι σκυθρωποί ή χαμογελούν τυπικά, έμοιαζε πως δεν έχει αλλά αμέσως λέει πειραχτικά: "θα 'βγω έξω να μαζέψω" με σπινθηροβόλο πηγαίο χιούμορ...
Η πρώτη αληθινά κρύα νύχτα του χειμώνα με το θερμόμετρο να έχει πέσει στους επτά βαθμούς έξω, έσβυνε στην άπλετα φωτισμένη φιλόξενη μεν αλλά κρύα δε, σάλα του εστιατορίου... Για επιδόρπιο προσφέρθηκε γιαούρτι τσανάκας πολύ νόστιμο, είχε και πέτσα - η καλύτερη τους για όσους την τρώνε, με δυο είδη γλυκό του κουταλιού - κεράσι, κυδώνι - κέρασμα από το κατάστημα - μεγάλη υπόθεση το κέρασμα, όλο και λιγότερα εστιατόρια το συνηθίζουν...

Ευτυχώς δεν υπήρξαν συζητήσεις περί πολιτικής. Αναφέρθηκαν δυο κέντρα διασκεδάσεως - ότι είναι πολύ ωραία, το ένα στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Μαυρομιχάλη και κάποιος από την παρέα αστειευόμενος παρενέβη: "Μη μας περάσουν και για αντιεξουσιαστές...".
Αναφέρθηκε και η Κέρκυρα - κάτι για το καζίνο στο Μον Ρεπό, όπου στο σημείο αυτό κάποιος άλλος τόνισε: "Πήρανε πολλά πράγματα τότε από μέσα γιατί ήταν αφύλακτο", αλλά και για το ανάκτορο της αυτοκράτειρας Σίσυ - το Αχίλλειον, ειπώθηκε: "Έδειχνε εγκαταλελειμένο - τουλάχιστον την εποχή που εγώ είχα πάει, πεντέξι χρόνια πριν...".
Το κοκορέτσι, οι αντιεξουσιαστές, το καζίνο, το κρύο, η βροχή, και το κερασάκι τελευταίο - και ήταν εκτός από το γλυκό, κάτι που 'μοιαζε με μούσμουλο, καθώς προέκυψε σε μια σκωπτική παρατήρηση μιας κυρίας της παρέας με χιούμορ που "σπάει κόκαλα" σε κάποια στιγμή που 'χε μπλέξει η κουβέντα το Μον Παρνές της Αττικής, με το Αχίλλειον και το Μον Ρεπό της Κέρκυρας... που όταν κάποιος αποκάλεσε "..." έτσι για αστείο, τον συνοδό της και λέγοντας της μετά: "Δεν πιστεύω να πειράχτηκες μ' αυτό που είπα, αστείο ήταν...", του απαντά ετυμόλογα: "Ό,τι και να πεις γι' αυτόν μέσα είσαι...". Έτσι όλα ταιριάξανε λόγω των ημερών, μέσα σε μια εύθυμη, γιορταστική, ανάλαφρη και πειραχτική διάθεση...

Τα Καλύβια βρίσκονται μετά το Λαγονήσι ακολουθείς την πινακίδα για Κουβαρά και βγαίνεις στη γραφική πλακόστρωτη με τους πλάτανους πλατεία σε μισή ώρα περίπου... στο συγκεκριμένο εστιατόριο, τιμή κατ' άτομο περίπου είκοσι ευρώ.

Imam baildi@Athens festival

2008-12-26T10:36:00.002+02:00

Japan Market Research News | Gucci Café

2008-12-25T23:17:00.002+02:00

Japan Market Research News | Gucci Café's Tart Heart Special Menu
Aπό τον Νοέμβριο 2008, λειτουργεί στον 4ο όροφο του κτιρίου Gucci στην περιοχή Ginza του Τόκυο, το καινούργιο καφέ του Gucci με επώνυμο καφέ, τάρτες, καπουτσίνο. Δεν θα μπορούσε να λείπουν και τα κοκτέιλς - μια συνταγή με ανάμιξη ιταλικών γνωστών ποτών, κάνει τη διαφορά! Όλα made in Gucci!

Ιμάμ μπαϊλντί

2008-12-04T17:55:00.002+02:00

Που εμφανίζονται οι "Ιμάμ μπαιλντί;" Στο Ghost house, Ψυρρή, Guru club...

Δεν θέλω πια να ξαναρθείς

2008-12-04T17:42:00.005+02:00

H ωραιότερη φωνή της Ελλάδας, η πιο ανάλαφρη και χαριτωμένη τραγουδίστρια η Μαίρη Λίντα! Ο Μανώλης Χιώτης ο καλύτερος εκτελεστής του μπουζουκιού και απ' τις πιο ωραίες παρουσίες! Δεν υπάρχει πια αλλά ζει μέσα στις καρδιές εκείνων που τον ακούνε...
Πολλά δεν υπάρχουν κι έχουν φύγει πια όμως σ' αυτά οφείλουμε την ύπαρξή μας...
Δυστυχώς αυτή η ύπαρξη σήμερα - ακούγοντας αυτά τα παλιά, γεμάτα συναίσθημα τραγούδια βλέπει πως συνεχίζει να υπάρχει παντελώς στερημένη από οποιοδήποτε συναίσθημα. Το συναίσθημα πλέον είναι απόν.

Σήμερα κανείς δε θέλει να καταλάβει πως αν βγάλεις απ' τη ζωή σου αυτό το στοιχείο είναι σα να περπατάς σ' ένα γκρίζο, θολό τοπίο.

Madonna - Lucky star - Τυχερό αστέρι

2008-09-27T10:23:00.016+03:00

Μ' αυτό το τραγούδι έγινε γνωστή στα 80's [1983] η Μαντόνα και βγαίνει κάποιος στην T.V και λέει πως δεν έχει φωνή! - πως τον λένε δεν θυμάμαι, αλλά ήταν "κριτής" σε κάποιο ριάλιτι... Αυτά τα άτομα "αλωνίζουν" στις οθόνες και πλασάρονται σαν επαίοντες... Λένε, λένε... δεν σταματάει το στόμα τους. Η Madonna έχει χαρακτηριστική και εκπληκτική φωνή και σαν απόδοση και σαν χροιά. Το ίδιο και εμφάνιση.

Επ' ευκαιρία¹... αυτό το cd - κασέτα τότε, το είχε φέρει μαζί της η Ζακελίνα στο μπάνιο όπου είχαμε πάει παρέα και μας είχε εντυπωσιάσει με τη φοβερή μουσική - λέγαμε τότε, που άκουγε. Αλλά επίσης και με την καταπληκτική της εμφάνιση: Ξανθιά με μακρυά μαλλιά, ύφος Μαντόννας, τέλειο σώμα. Το ραδιοκασετόφωνο στην παραλία έπαιζε το Lucky Star, μετά το Papa don't preach I'm in trouble deep

	madonna - papa don't preach.mp3

	Found at bee mp3 search engine

-Μα που το βρήκες; ρωτάγαμε.
-Σ' ένα μου ταξίδι, στην Αμερική...
Η Ζακλίν ήταν αεροσυνοδός, ντυνόταν με ό,τι πιο μοντέρνο, ενημερωνόταν άμεσα. Την εποχή εκείνη, στην Ελλάδα επικρατούσα "Ιδεολογία" ήταν το Πασοκ με τάση κάτι σαν το Ό,τι εθνικό και γνήσιο - άρα και επιθυμητό.

Eπ' ευκαιρία²... κάτι που είπε η Μαντόνα: Πολλοί λένε πως μ' ενδιαφέρει το σεξ υπερβολικά ενώ κάτι που μ' ευχαριστεί πραγματικά όταν γυρίσω σπίτι μου, είναι να καθίσω σε μια πολυθρόνα και ν' αφοσιωθώ στο διάβασμα ενός βιβλίου...

Adriano Celentano - Για πάντα

2008-09-16T19:51:00.003+03:00

Καταπληκτικός πάλι Celentano, πολύ ωραία μουσική και το "Για πάντα" ένας τίτλος που τα λέει όλα από μόνος του.
a user: ("mi piace molto, questa canzone. Adriano sei sempre fantàstico.")

Et Dieu crea la femme - mambo

2008-08-13T12:16:00.002+03:00

Adriano Celentano/ Svalutation/ '80s

2008-07-30T19:56:00.007+03:00

Κανείς δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί του... Εκπληκτική ομορφιά και στυλ - όσο για φωνή Απίθανη! Το τραγούδι είναι χαρακτηριστικό μιας ολόκληρης εποχής... που δυτυχώς αναβιώνει σήμερα! και αρχίζει ως εξής:

Η βενζίνη ολοένα και ακριβότερη,
η λίρα όλο και κατρακυλάει
Πτώχευση, πτώχευση!
Η αλλαγή των κυβερνήσεων
σε τίποτα δεν αλλάζει αυτό το σκηνικό:
Μια τρύπα υπάρχει όπου εκεί
όλα τα χρήματα πάνε βουνό!
Πτώχευση, πτώχευση!
Κάθε μέρα ψάχνω για ένα μέρος
στη θάλασσα, να πάω διακοπές
αλλά τίποτε - τσέπες μένουν αδειανές.
Με μισθό ενός μήνα μόνο ένας καφές!
Πτώχευση, πτώχευση...
****
Κανένας δεν μας μαθαίνει
να σκοτώνουμε όμως με τα όπλα
ζουμε πιο πολύ απ'ότι με ψωμί
Φόνος, φόνος !
Το σύστημα όμως πάλι
θα τα βγάλει πέρα, θα σωθεί
Κι εσύ, αν με σκεφτείς όταν σε σένα
τον εαυτό μου δεις!

Μτφ από τα Αγγλικά πηγή

Vittorio Gassman - Il Sorpasso di Dino Risi, 1962

2008-07-30T09:21:00.006+03:00

Ο Βιττόριο Γκάσμαν υπήρξε ένας εκπληκτικός ηθοποιός... Στο έργο ο Φανφαρόνος καμμία σχέση με τον πρωτότυπο τίτλο που είναι "το Προσπέρασμα" με την Κατρίν Σπαάκ και τον Τρεντινιάν έδοσε ρεσιτάλ ηθοποιίας υποδυόμενος τον κύριο χαρακτήρα τον Μπρούνο που κυνηγάει συνέχεια τις διασκεδάσεις... Το έργο υπογράφει ο Dino Risi ο μεγαλύτερος σκηνοθέτης της Ιταλίας.

Και ο Γκάσμαν και ο Ρίζι, δεν υπάρχουν πια στη ζωή αλλά πρέπει να υπογραμμισθεί πως σήμερα δεν ισχύει τίποτε απ' όλα όσα κυριαρχούσαν τότε στον κινηματογράφο -φινέτσα, καλό γούστο ομορφιά- κι ότι κι αν γύριζε ο εκλιπών σκηνοθέτης ήταν ρεαλιστικό αφ' ενός αλλά καθόλου χυδαίο, ανιαρό ή εξεζητημένο.

Στο έργο αυτό που ήταν μια ανάλαφρη διασκεδαστική κωμωδία τονίσθηκε η ανεμελιά του έρωτα η ανάλαφρη όψη του "φανφαρόνου" που παίζει με τη ζωή για να τη χάσει στο τέλος.
Έκδοση DVD 2008, τραγούδι video Guarda come dondolo, ερμηνεία Edoardo Vianello↓

(Τιτλος ταινιας Il Sorpasso Ελλην. τιτλος:) ο Φανφαρoνος

La Noia di Damiano Damiani, 1963

2008-07-29T23:56:00.002+03:00

του Damiano Damiani - La noia 1963/ με τους Kατρίν Σπαάκ, Χόρστ Μπούχολτς

`(Τίτλος μτφ)` Ανία

A St Tropez

2008-07-29T23:49:00.045+03:00

Από το έργο Ο Φανφαρόνος - Il Sorpasso

Ο Φανφαρόνος:
Τραγούδι: Pepino Di Capri - "Per un Attimo"
Παίζουν
Vittorio Gassman (Bruno Cortona), Jean-Louis Trintignant (Roberto Mariani), Catherine Spaak (Lilly Cortona)
Σκηνοθεσία: Dino Risi
Έτος: 1992

Υπόθεση:

Δυο νέοι διαφορετικού χαρακτήρα αποφασίζουν να κάνουν τις διακοπές τους στο St. Tropez. Εκεί ο ένας θα ερωτευθεί, ο άλλος θα συνεχίζει τις περιπέτειες του με διάφορες γυναίκες.

Ο ντροπαλός Trindignant θαμπωμένος από τη χειμαρώδη προσωπικότητα του γλεντζέ και γυναικά Gassman, τον ακολουθεί παντού - σε όλες του τις τρέλες -αλλά η τελευταία του σχετική με τη γρήγορη και επικίνδυνη οδήγηση - συγκεκριμένα στο προσπέρασμα (sorpasso) ενός φορτηγού - στον παραλιακό δρόμο Καννών - Νίκαιας, θα αποβεί μοιραία αλλά μόνο για τον έναν τους - τον ντροπαλό, συνεσταλμένο, άβουλο Τρεντινιάν.

Αγγλικός τίτλος Easy Life → info Web

Gianni Morandi - Non son degno di te

2008-07-29T23:31:00.001+03:00

(Tίτλος μτφ) Δεν είμαι άξιος για σένα

Parole - Parole - Adriano Celentano/ Mina/ 1972

2008-07-29T23:27:00.001+03:00

Parole - Parole - Mina/ Alberto Lupo/ 1972

2008-07-29T23:19:00.000+03:00

Perez Prado - Che Rico mambo

2008-02-28T16:26:00.002+02:00

Chubby Checker - Let's twist again

2008-02-28T16:01:00.001+02:00

Μambo

2008-02-28T14:22:00.000+02:00

Perez Prado - Bambo No 5

2008-02-28T14:09:00.002+02:00

Lou Bega - Bambo No 5

2008-02-28T13:53:00.001+02:00

this song is one of the best ive ever heard (user comment)

Μια βραδιά στην Πεντέλη - Tom Jones

2008-02-28T10:19:00.010+02:00

- Προς στήλη "Καρδιές" για συντάκτρια Έφη

Πάνε κάποια χρόνια... Ήμουν καλεσμένη σε μια εκδήλωση τύπου πάρτυ σ' ένα φανταστικό μέρος στυλ resort με όλα τα συμπαρομαρτούντα: Πισίνα, μπουφές στην άκρη με εντυπωσιακό διάκοσμο πλούσια εδέσματα, φυτά, δένδρα, τραπεζάκια φερ-φορζέ στη χλόη. Στην παρέα ήταν και ο Γ. Π. αθλητικός τύπος, ψηλός, στυλ Πωλ Νιούμαν κάπως. Σίγουρα θα περνιόταν για πολύ ωραίος - πάντως ήταν πολύ εμφανίσιμος και πολύ καθώς πρέπει κατά πως λένε.
Ήταν φίλος του φίλου μας κι αμέσως έσπασε ο πάγος κι αρχίσαμε την κουβέντα. Στη συνέχεια πήγαμε στον μπουφέ, πήραμε φαγητά, έφερε ξανά το πιάτο του, έδοσε και σε μένα κάποια τυροπιτάκια, τέλος πάντων ήταν πολύ φιλικός καθ' ότι φίλος της παρέας αλλά και από φυσικού του έμοιαζε πολύ ευγενής. Κάναμε ωραία παρέα κι όταν για τα καλά φούντωσε το κέφι στην πίστα σηκωθήκαμε και 'μεις... με ενθουσιασμό και ορμητικότητα όταν ακούστηκε το Sex bomb τραγούδι που εκείνη τη χρονιά σημειωτέον, ήταν τελευταίο hit, νούμερο ένα στα charts σε νέα house έκδοση.

Μετά για καιρό ήταν στην παρέα μας, πήγαμε και σ' ένα πολύ ωραίο εστιατόριο στην πλατεία της Πεντέλης - πιο πριν στο σπίτι του όπου είχε κανονισθεί το ραντεβού για την έξοδό μας - πολύ ωραία διακοσμημένο διαμέρισμα, γεμάτο αναμνηστικά αντικείμενα από ταξίδια που είχε κάνει, με θέα το πράσινο βελούδινο άλσος. Αργότερα πήγαμε και ταξίδια - δύο τον αριθμό το ένα στην Κωνσταντινούπολη απ' όπου αγόρασε κι έναν μικρό ναργιλέ που θα τον πρόσθετε στη συλλογή του.

Μετά από το δεύτερο ταξίδι του την έδοσε και χάθηκε... Παίρνει κάποιες φορές τηλέφωνο σα να μη συμβαίνει τίποτε. Κανείς δεν ξέρει τι ήταν αυτό που "του την είχε δώσει" - πολλές εικασίες τίποτε σίγουρο, και κατέληξε έτσι περίεργα το θέμα της άλλοτε ενθουσιώδους φιλίας μας...

	Tom Jones - Sex Bomb .mp3

	Found at bee mp3 search engine

Όταν όμως ακούω αυτό το τραγούδι και κάποιες φορές μου 'ρχεται στο νου το πάρτυ στην Πεύκη; Πεντέλη ήταν; πάντα θυμάμαι εκείνον -τις φιγούρες μας στην πίστα εκείνη την πριν από χρόνια, ζεστή ανοιξιάτικη βραδιά να χορεύουν στους ρυθμούς του sex bomb - αληθινά ήταν πολύ καλός χορευτής...

- Μια Απάντηση θα μπορούσε να αποτυπώνει την Αλήθεια εκείνης της Βραδιάς

Η βραδιά ήταν έτσι κι αλλιώς πολύ όμορφη, όμως τώρα πια δεν μένει παρά το αποτύπωμα μιας μακρινής ανάμνησης... Όμως το τραγούδι παραμένει πάντα το ίδιο, αναλλοίωτο - όμως κάθε τι που αποτυπώνεται στο νου - φέρνοντας στιγμιαία μια λαμπερή ανάμνηση ή μια μελλοντική ενθουσιώδη προσμονή - που αλίμονο! με το χρόνο καταργείται.

Μια θερμή πρόποση, ένα ποτήρι που υψώνεται στον αέρα: Ροζ φυσσαλίδες λεπταίσθητα αναταράσσουν την επιφάνεια του κρασιού... σε μια ζεστή, γεμάτη λουλουδιαστές ευωδιές νύχτα, ένα κλικ στο νου, μια υφέρπουσα υπόσχεση κατακτημένης ευτυχίας.

ΣΚΑΪ | Η ενημέρωση στο "στόχαστρο"

2008-01-02T17:40:00.000+02:00

ΣΚΑΪ | Η ενημέρωση στο "στόχαστρο" Το αποτέλεσμα είναι να χάσουν τη ζωή τους 134 δημοσιογράφοι και συνεργάτες μέσων ενημέρωσης το 2007, λιγότεροι από τους 155 που σκοτώθηκαν το 2006, σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (FIJ).

Τα πράγματα σε οδηγούν

2007-12-21T10:00:00.001+02:00

Είχε χαλάσει το σίδερο και έπρεπε οπωσδήποτε να σιδερωθεί ένα πουκάμισο γιατί ήμασταν καλεσμένοι. Έτσι αγόρασα καινούργιο - τελευταίου τύπου με ατμό όπως το "stirela" μου τόνισε η καταστηματάρχης φίλη από παλιά. Το πήρα με χαρά αν και (ζεματισμένη) από την αλμυρή τιμή - 40 και ευρώ. Αμέσως, μόλις το παρουσίασα θριαμβευτικά στον άνδρα μου, με συνεχάρη για την αγορά μου.

Το πουκάμισο λοιπόν ήταν έτοιμο την επομένη καθώς και κάποια άλλα ρούχα και σεντόνια από μέρες αφημένα στο καλάθι των φρεσκοπλυμένων. "Καταπληκτικό σίδερο" σκεφτόμουν καθώς σιδέρωνα και σε λίγο είχα αποτελειώσει όλα τα ρούχα ενώ ήταν παγιωμένη πεποίθηση πως συχαινόμουν το σιδέρωμα. "Πολύ εύκολα τώρα θα σιδερώνουμε..." ανακοίνωσα με ενθουσιασμό "ο ατμός βγαίνει μπόλικος και τα ρούχα χωρίς καμμία τσάκιση"...

Στο μεταξύ όμως είχα αφήσει το προηγούμενο σίδερο για επιδιόρθωση - "αν γίνεται κι αν δεν θα κοστίσει πολλά..." είχα πει στην καταστηματάρχη.
Όταν πήγα ν' αγοράσω κάτι άλλο - συγκεκριμένα κάτι καλώδια, μονωτική ταινία, φωτάκια για το μπαλκόνι - λόγω Χριστουγέννων τη ρώτησα για το σίδερο - αν ήταν έτοιμο.
"Μα βέβαια, το είχα ξεχάσει εντελώς..." και κατεβαίνει να το βρει. Το παλιό σίδερο λοιπόν "λειτουργεί άψογα" μου λέει. Το πήρα αφού πλήρωσα 15 ευρώ επισκευή - έτσι αυτή η ιστορία κόστισε 60 αλλά πως να πετούσα το παλιό αφού ήταν και καλή μάρκα - άλλωστε η φίλη καταστηματάρχης μου είχε τονίσει με έμφαση πως "δυο σίδερα χρειάζονται σ' ένα σπίτι, δηλαδή πως το βλέπεις, να χαλάσει το σίδερο ενώ είσαι ας πούμε καλεσμένος σ' ένα γάμο και πως να πας ασιδέρωτος;" και 'γω της είπα "βέβαια καλά λες και πως να δίνω το καινούργιο στη βοηθό που έρχεται αφού όλα τα χαλάνε - να μου χαλάσει και το καινούργιο; θα της δίνω το παλιό". "Όλα κι όλα" μου λέει, "ένα νοικοκυριό χρειάζεται δυο σίδερα!".

Η ουσία είναι όμως πως πέρα από τη φιλολογία του θέματος, βρέθηκα με δυο σίδερα ενώ μισούσα το σιδέρωμα και τα ρούχα ενός και δυο μηνών μένανε ασιδέρωτα στη ντουλάπα - τέλος πάντων ρούχα που δεν ήταν και χρειαζούμενα άμεσα - καλοκαιρινά το χειμώνα, τραπεζομάνδηλα, πετσέτες κλπ. - αυτά παρέμεναν κι όταν υπήρχε χρόνος από τις άλλες δουλειές του σπιτιού, θα έλεγα στη βοηθό να τα σιδερώσει.

Γιατί αυτή η ιστορία είναι σημαντική; Θα μου πεις, γιατί οι δουλειειές του σπιτιού είναι συχνά αγκαρία, γιατί με το σιδέρωμα δεν τα πας καλά - εγώ θα σου πω - (όπως και με πολλά άλλα...), πως η ακρίβεια έχει για τα καλά πλακώσει, πως δεν βρίσκεις εύκολα καλές οικιακές βοηθούς , πως ο άνδρας σου, τουλάχιστον "το πλήρωσε το καινούργιο αφού τόσο ήθελε να βάλει ντε και καλά το συγκεκριμένο ασιδέρωτο πουκάμισο;", όχι βέβαια "εσύ το χάλασες αφού πήγες να του βάλεις το προϊόν για τα άλατα... γιατίνα το πληρώσω, τέλος πάντων θα δούμε..." μου λέει της λέω, - "ένα κόκκινο με άσπρες ρίγες της λέω που "ακριβώς ένα όμοιο, είχε στη ντουλάπα αφόρετο...", και άλλα πολλά.
Ωστόσο αυτή η ιστορία είναι ένα παράδειγμα για το πως .

Ενώ δεν είχα κατά νου ν' αγοράσω σίδερο - αν και πολλές φορές είχα σκεφτεί το stirela, ποτέ δεν θα έδινα χρήματα γι' αυτό ενώ είχα τόσα άλλα υπ' όψιν, με πρώτο και καλίτερο έναν καινούργιο laptop που θα είχε υποδοχή για σύνδεση wireless, μια καινούργια βιβλιοθήκη για το δωμάτιο μου, έναν αποχυμωτή, ένα μίξερ, μια καφετιέρα και άλλα διάφορα όπως και είχα έξοδα για το κομωτήριο, το τραπέζι σε φίλους, ποτήρια νερού που δεν είχα πάρει που ήταν σε ίδιο σχέδιο με του κρασιού...
Το σίδερο λοιπόν ήταν το τελευταίο που θα σκεφτόμουν. Όμως τώρα έστεκε εδώ, ολοκαίνουργιο, με τη μπλε-θαλασσί μπορντούρα του, έτοιμο για χρήση!

Ένα παράδειγμα είναι ένα παράδειγμα, αλλά αν καθίσεις και το καλοσκεφθείς βγαίνει ολοκάθαρο το συμπέρασμα πως δεν κάνουμε αυτό που θέλουμε πως τα πράγματα σε οδηγούν. Χάλασε το σίδερο; Έχεις να πας κάπου την επομένη; Σου λέει η αδελφή σου ας πούμε πως τα σίδερα δεν επιδιορθώνονται και παίρνεις καινούργιο; Τότε λοιπόν βρίσκεται με το καινούργιο ενώ δεν το είχες ανάγκη για το μέλλον αφού το παλιό θα είχε μια χαρά επιδιορθωθεί...
Είναι λοιπόν φανερό πως η στιγμή, και η ανάγκη της στιγμής σε οδηγούν.

Για το γνήσιο της υπογραφής: Α

τα πράγματα σε πάνε εκεί που θέλουν